Η σχέση της παιδικής ηλικίας με την τεχνολογία επαναπροσδιορίζεται ριζικά. Μακριά από την παθητική παρακολούθηση μιας ψηφιακής οθόνης, η νέα γενιά κοινωνικών και συναισθηματικών ρομπότ (Social-Emotional Robots) αναλαμβάνει έναν αναπάντεχο ρόλο: Να διδάξει την ενσυναίσθηση, να καλλιεργήσει κοινωνικές δεξιότητες και να απαλύνει τον παιδικό πόνο σε κρίσιμα περιβάλλοντα. Αυτές οι προηγμένες μηχανές δεν λειτουργούν ως ψυχρά εργαλεία, αλλά ως διαδραστικοί συνοδοιπόροι που προσφέρουν ουσιαστική ψυχολογική υποστήριξη σε παιδιά που το έχουν ανάγκη.
Στην πρώτη γραμμή αυτής της καινοτομίας βρίσκεται το βραβευμένο ρομπότ Moxie, δημιούργημα της εταιρείας Embodied. Σχεδιασμένο για το περιβάλλον του σπιτιού, το Moxie λειτουργεί ως ένας έξυπνος, γεμάτος περιέργεια φίλος για παιδιά ηλικίας 5 έως 10 ετών. Μέσω εξειδικευμένων καθημερινών δραστηριοτήτων, παιχνιδιού και συζητήσεων, βοηθά τα παιδιά – ιδιαίτερα όσα βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού – να αναγνωρίζουν και να ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους, να εξασκούν το βλέμμα τους και να αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες σε ένα ασφαλές περιβάλλον, χωρίς πίεση ή επικριτική διάθεση. Το Moxie αξιοποιεί προηγμένη τεχνολογία «όρασης» για να αναγνωρίζει τις εκφράσεις των παιδιών και να προσαρμόζει τη φωνή του, ενώ η τεχνητή νοημοσύνη του θυμάται τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα, για να χτίσει μια εξατομικευμένη σχέση.
Την ίδια στιγμή, η μεγάλη πρόκληση της παιδιατρικής νοσηλείας αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια του Robin the Robot, που αναπτύχθηκε από την Experr Technologies. Ο Robin, προγραμματισμένος να συμπεριφέρεται και να μιλά σαν ένα επτάχρονο παιδί, μπαίνει στα νοσοκομεία ως ένας ψηφιακός φίλος για τους μικρούς ασθενείς. Το ρομπότ χρησιμοποιεί συμπεριφορική ψυχολογία και διαδραστικά παιχνίδια για να αποσπά την προσοχή μικρών ασθενών πριν από επεμβάσεις, λειτουργώντας παράλληλα ως γέφυρα συναισθηματικής επικοινωνίας με γιατρούς και γονείς. Η παρουσία του είναι καταλυτική: Έρευνες του πανεπιστημίου UCLA έδειξαν ότι η αλληλεπίδραση με τον Robin μειώνει κατά 75% τα αρνητικά συναισθήματα και το στρες των παιδιών, κατά τη διάρκεια επώδυνων ιατρικών εξετάσεων. Το ρομπότ αποσπά έτσι την προσοχή τους από τον πόνο, χτίζει σχέσεις εμπιστοσύνης και ταυτόχρονα ελαφρύνει το φορτίο του νοσηλευτικού προσωπικού.
Η έλευση αυτών των συναισθηματικά «έξυπνων» ρομπότ αποδεικνύει ότι και η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποκτήσει «καρδιά». Για πρώτη φορά, οι μηχανές επιστρατεύονται για να θωρακίσουν την ψυχική υγεία της επόμενης γενιάς, μετατρέποντας το άγχος και τον φόβο σε χαμόγελα.
